چه چیزی سبب برتری مکانیسم های پیچشی و قفلی در لوله های پوش فیت شده است؟

مکانیسم های پیچشی و قفلی در لوله های پوش فیت دو مکانیسمی است که با همدیگر سبب می شوند که لوله ها در اتصالات هم آب بندی شده و هم سفت و محکم شوند.

در این مقاله این دو فناوری در لوله های پوش فیت بررسی می شوند.

در زمینه تولید لوله های پوش فیت مکانیسم های قفل ویا فناوری های دیگری وجود دارند که جزو بخش های مخفی کار هستند.

بیشتر اتصالات در بازار دارای دو عنصر هستند: مکانیسمی که به آن ها قدرت آب بندی را می دهد و مکانیسم دومی که لوله را در اتصال نگاه میدارد و از خارج شدن لوله از اتصالات جلوگیری میکند.

شرکت های مکانیسم های مشابهی را در این زمینه دارند، اما ممکن است که آنها عناصر مشتی و یا قفلی دیگری را نیز در اختیار داشته باشند.

هنگامی که شما یک لوله را وارد یک اتصال میکنید، لوله در جای خودش قرار میگیرد و به همین خاطر لوله به راحتی در سامانه قرار می گیرد ولی برای خارج کردن آن به نیروی بسیار زیادی احتیاج است.

هنگامی که لوله در این حالت قرار داشته باشد به صورت کامل آب بندی هستند و اجزای داخلی به خوبی در کنار همدیگر قرار می گیرند و امکان آزاد شدن را از لوله می گیرند.

با به کار بردن اینچنین ساختاری، فشاری در اطراف یک اُرینگ شکل می گیرد که سبب آب بندی مطمئن می گردد، در نتیجه خطر وجود هر گونه نشتی از میان می رود.

به همین خاطر مکانیسم های چرخشی و قفلی جدای از همدیگر کار میکنند و سبب میشود که اجزای قسمت های پوش فشار لازم در اتصال را ایجاد کنند.

در اتصالات پوش فیت سریعترین شیوه اتصال لوله ها به همدیگر است.

در اتصالات پوش فیت مکانیسم های فشاری سبب می شوند که اُورینگ های فشرده شده و آب بندی لازم صورت بگیرد.

در همین حین مکانیسم قفل نیز سبب می شود که لوله در جای خود ثابت شده و امکان خارج شد از اتصالات را از دست بدهد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *